Een paradijsvogel met dromen

Šahin Šišić (56), een man met grote dromen. Zijn passie voor fotografie en film werd al gauw zichtbaar toen hij Gipsy’s fotografeerde. Zijn passie verwerkt hij in zijn projecten die hij zelf regisseert en schrijft. Šahin is vijftien jaar geleden begonnen met het bedenken van mooie projecten. Geld speelt geen rol en hij wordt geïnspireerd door de mensen om zich heen. Ondanks dat Šahin een huis heeft, voelt hij zich toch een dakloze, een reiziger.

 Toen Šahin Šišić nog in de oorlogstijd in Bosnia Herzegovina woonde, maakte hij al een film over de oorlog. Na een jaar besloot hij weg te gaan, maar hij besloot om terug te gaan. Hij filmde zijn nieuwe project over een man die de executie had overleefd. Alhoewel dit een gevoelig onderwerp was voor de regering, bleef hij doorgaan. Zijn naam staat bekend in Bosnia Herzegovina, maar ook in omstreken. Na een moeilijke beslissing heeft hij gekozen om weg te gaan uit Bosnia en te gaan reizen door de wereld.

Project zonder naam

Onderweg wordt Šahin geïnspireerd om nieuwe projecten te starten. ‘Ik werd geïnspireerd door de mensen die veel waren kwijtgeraakt. Mijn nieuwe project moest staan voor menselijkheid en de ziel van de mens,’ aldus Šahin. Hij heeft de hele wereld gezien, maar zijn projecten zijn niet allemaal uitgewerkt. ‘Het is moeilijk om een project af te maken zonder harde schijf. Ik heb geen geld, dus ook niet voor een harde schijf.’ Vertelt Šahin. Twee jaar heeft hij moeten leven zonder uitkering of andere inkomsten. Hij gaat veel om met de daklozen op straat en bezoekt elke dag Rahal Lamlih, de man die elke dag voor eten zorgt voor de daklozen. Šahin spreekt lovend over hem en wilt hem bedanken met zijn nieuwe project. Zijn nieuwe project heet: ‘Het leven van een dakloze’. In dit nieuwe project volgt Šahin Rahal Lamlih elke dag, sinds 2008. Het eindresultaat zit er ook nog lang niet aan te komen, want hij wil elke dag een nieuw stukje erbij. Zelfs bij het editen.

Opgeven is geen optie

Ondanks dat Šahin al twee jaar heeft moeten leven zonder uitkering, blijft hij erg positief. Hij hoopt daarom ook dat er een producer is – het liefst in het buitenland – die zijn projecten zal overkopen. ‘Die producers kunnen ervoor zorgen dat ik al mijn rekeningen en schulden kan betalen.’ Aldus Šahin. ‘Er kwam altijd een deurwaarde langs, maar dat vond ik niet prettig. Ik voel me niet menselijk.’ Ondanks dat hij een dak boven zijn hoofd heeft, is het moeilijk om alle schulden en rekeningen te betalen. Toen hij electra en water niet meer kon betalen, heeft de gemeente zijn uitkering gestopt, omdat hij zogenaamd niet op dat adres zou wonen. ‘Maar ik geef niet op. Ik blijf positief, want wat moet ik anders?’

Een nieuw level bereiken

‘Ik heb vijftien jaar lang geïnvesteerd in projecten. Ik heb een project over Gipsy’s en over mensen met aids. Maar ik vind dat het nu tijd wordt voor wat anders,’ vertelt Šahin. Een paar jaar geleden heeft hij Jaap de Vries geholpen met het maken van erotische beelden, maar al snel dwaalde hij daarvan af. ‘Het is niet mijn ding. Ik voel me daar niet bij thuis.’ Nu het steeds beter met hem gaat, kan hij ook steeds meer opbouwen. In de toekomst wil hij al zijn projecten uitwerken tot films en zijn boek uitgeven. ‘Voor mijn projecten heb ik mensen gebruikt die echt problemen hebben. Af en toe heb ik iets in scene moeten zetten, maar meestal is het allemaal toeval en waargebeurd.’ Vertelt Šahin vol enthousiasme over zijn project van Rahal Lamlih.

Oneerlijk

‘Het is niet eerlijk dat de gemeente Breda zo streng op je verleden kijkt. Ik ben iemand die alles vergeet wat er in het verleden is gebeurd, want je hebt niks aan je verleden. Maar de gemeente Breda denkt daar heel anders over.’ Vertelt Šahin. Vanaf januari krijgt hij weer een uitkering en een last valt van zijn schouders af. Soms moet hij naar de buurman toe om zijn internet te ‘lenen’, want hij heeft nog geen internet.  ‘Als ik bezig ben met het schrijven van nieuwe scripts of aan het filmen ben, vergeet ik even dat ik in de problemen zit. Het liefst wil ik dat er een producer voor mijn deur staat, in plaats van een deurwaarder. De deurwaarders pakken alles van je af en dat vind ik zo onmenselijk.’

Het is geen geheim dat de burgers vaak problemen hebben met de rekeningen, schulden en de deurwaardes. Šahin is daar eentje van, maar hij blijft positief en geeft niet op. Hij doet wat hij kan om zijn leven te verbeteren. Šahin ziet het regisseren van projecten en het schrijven van scripts meer als zijn hobby dan als werk. ‘Het is wel mijn werk, want ik ben er elke dag mee bezig, maar een hobby klinkt toch wat leuker.’ Vertelt Šahin Šišić. Zo blijkt maar weer dat er iets goeds is in het leven en dat je altijd positief moet blijven. Opgeven is geen optie en daar bewijst Šahin zijn deel wel mee.

Films en fotografie

Het leven van Šahin is een hele achtbaan geweest. Hij heeft veel prijzen gewonnen voor het maken van zijn fotografie project over Gipsy’s en staat daar ook bekend om. Zijn bekendheid is vooral in de omstreken van Bosnië, maar zelfs in Amerika heeft hij naam gemaakt. Nu hij in Nederland is, vind hij het moeilijk om zijn nieuwe projecten uit te werken. Een harde schijf kost te veel geld, maar het filmen geeft hij niet op. ‘Ik blijf doorgaan. Elke dag weer.’  Zijn passie voor fotografie en film blijft een grote rol in zijn leven, en hij is ook niet van plan om dat te veranderen.

Zoals hij altijd zegt: ‘’Wees een paradijsvogel met dromen. De rest komt van zelf wel.’’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *