Een prachtige herdenking

Een kaarsje brandt op de herdenkingstafel’ en de sfeer is rustgevend. Verschillende mensen zijn naar de herdenking van Ad van der Veeke gekomen en vertellen met een glimlach hun herinneringen. Er worden tranen gelaten, maar er wordt ook gelachen. Ad van der Veeke was geliefd onder velen en dat wordt nog duidelijker gemaakt op de herdenking. Koffie en thee staan al klaar voor de mensen die daarin geïnteresseerd zijn en het voelt alsof Ad aanwezig is. 

Het is nooit makkelijk om iemand te verliezen, vooral niet als het een nabestaande is. Ad van der Veeke was voor veel daklozen, maar ook voor instanties, een belangrijke en geliefde man. Hij was een man die voor iedereen klaar stond, maar zijn mond altijd open had. Zijn filosofische gedachtes zorgen ervoor dat hij prachtige en persoonlijke gedichten heeft geschreven over zijn leven en de politiek. Het komt daarom als een shock aan wanneer er wordt verteld dat Ad is overleden. Woensdag 24 mei was er al een herdenking voor Ad in het park waar hij altijd was, maar ook het Annahuis heeft een herdenking geregeld.

Lachen met tranen

Op 30 mei 2017 is de herdenking van Ad in het Annahuis. Dorothea haalt allerlei herinneringen op, maar beschrijft ook hoe Ad was. Vrienden en kennissen van Ad luisteren aandachtig, sommige met tranen in hun ogen. De sfeer is goed, maar toch wordt het gemis van Ad niet onderschat. Het lijkt alsof Ad elk moment binnen kan wandelen en dat wordt gemerkt in de groep. Wanneer Ad zijn SMO-begeleidster haar woord doet, beginnen de tranen te rollen. Een dubbelzijdig moment met vele betekenissen. Bij de mensen vloeien de tranen over de wangen en voor heel even heeft het verdriet de hand overgenomen.

Gitaarspelen als afsluiter

De herdenking verloopt vlotjes en een vriend van Ad speelt nog op de gitaar terwijl hij de gedichten van Ad zingt. Ook laat hij Ad zijn passie voor Amy Winehouse goed naar voren komen en maakt verschillende grapjes.  De sfeer is gelijk een stuk vrolijker en spraakzamer, met alle goede bedoelingen. Met het gitaarspel wordt de herdenking in het Annahuis afgesloten, want voor Ad wordt ook nog een tuintje aangelegd. Iedereen praat nog even met elkaar en over Ad om hem toch nog in gedachtes te houden.

De tuinman

Ad stond bekend als de ‘tuinman’. Hij had door heel Breda verschillende tuintjes, die hij keurig verzorgde.  Dat is de reden dat er na afloop van de herdenking een tuintje wordt aangelegd voor Ad. ‘Als herdenking en respect voor Ad, leggen wij een tuintje aan voor hem.’ Aldus Dorothea. Met hetzelfde groepje gaan zij richting de plek en verschillende soorten plantjes en bloemen worden door hun aangelegd. Er is zelfs een klein bordje gemaakt dat luidt: ‘’Dit tuintje is ter nagedachtenis aan Ad van der Veeke. Rust zacht vriend.’’

Een mooi gebaar voor een prachtige man.

 

Geschreven door Petra Leeuwangh

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *