Het leven op straat

Dit verhaal is verteld door Rick Pierse, ex-dakloze.

Daklozen worden vaak gezien als mensen die verslavingen hebben of dat zij een problematische instelling hebben. Veel mensen met een dak boven hun hoofd realiseren zich niet dat het hun ook kan gebeuren. Iedereen kan ineens dakloos worden, zelfs jij.

 Het leven op straat is geen pretje. Elke dag opnieuw zoeken naar een nieuwe slaapplek of naar eten. Sommige daklozen doen dit al jaren, terwijl de rest van de inwoners een warm bed aan het eind van de dag hebben. Rick was veertien maanden dakloos, waardoor vele problemen zich hebben ontwikkeld. Hij had/heeft ADHD en was ook nog eens ernstig verslaafd. Door deze ontoerekeningsvatbare situatie kwam hij in aanmerking met justitie vanwege meerdere incidenten. Patrick van Lunteren, wethouder van zorg, heeft ervoor gezorgd dat hij naar een afkickkliniek in Eindhoven mocht. Daar leerde hij hoe hij zijn verslaving onder controle kan houden. En dat is Rick aardig gelukt. Sinds 2015 is hij helemaal clean, gebruikt geen enkele drugs meer. Via het Annahuis, Arie Vooijs en Susanne van Loo is hij geholpen en heeft hij de hoop niet opgegeven. En dat is beloond, want in *** kreeg hij zijn eigen kamer!

‘’Mijn leven is niet anders dan problematisch. Ik heb altijd moeten vechten voor wat ik wil. Mijn vader was alcoholist en op mijn achtste kon hij mij niet meer aan, vanwege mijn ADHD. Hij bracht mij naar een internaat, waar ik voor het eerst in aanraking kwam met criminaliteit. In drie jaar tijd ben ik naar negen verschillende internaten verhuisd. Ik kwam uit het internaat op mijn achttiende, verslaafd aan drugs en wist niet hoe ik verder moest. In 2014 ging alles fout. Ik werd uit mijn huis in Made gezet en was erg verslaafd. Ik heb er twee dagen over gedaan om naar Breda te lopen, in de hoop dat de gemeente mij kon helpen. Er werd mij verteld dat ik terug naar Arnhem moest gaan, omdat ik daar vast had gezeten. Al een aantal jaar woon ik in Breda, dus ik moest er niet aan denken om naar Arnhem te gaan. Hans Dicks, SMO medewerker, heeft ervoor gezorgd dat ik in Breda mocht blijven. Ik wilde niet naar de doorstroomvoorziening (Het EI). Het EI staat niet goed bekend en er wonen verblijven veel verslaafden. Dat wilde ik juist op dat moment niet. Ik wilde een goede start beginnen. Toen ben ik op straat gaan rondzwerven. Het leven op straat is niet fijn en keihard. Elke dag moet je zoeken naar een andere slaapplek en naar eten. Je moet elke dag naar een andere plek om te slapen en wil je geluk hebben, dan maximaal twee nachten. Samen met mijn vriendin ben ik naar haar ouders in Bavel gegaan, waar wij een stalletje tegenkwamen. Ik vertelde tegen haar dat wij de nacht hier konden doorbrengen. De volgende ochtend stonden drie boeren hun afval te scheppen en ik liep naar hen toe in mijn onderbroek. Ik vroeg of zij het erg vonden dat ik en mijn vriendin daar verbleven. Gelukkig was dat geen probleem en heb ik daar negen maanden mogen slapen. Ik heb daarna een ernstig delict tegen mijn vader gepleegd, waardoor ik vier jaar tbs kreeg. Toen ik vrij kwam werd ik wel naar de doorstroomvoorziening gestuurd, waar ik Johnny leerde kennen. Hij was samen met Arie, de Grijze Dakduif, degene die mij hielpen. Een half jaar later, in 2015, werd ik dankzij Patrick van Lunteren opgenomen in de afkickkliniek in Eindhoven. Daar ben ik nog elke dag dankbaar voor, want daar leerde ik om zonder drugs met problemen om te gaan. Ik ben altijd al een vechter geweest en dat heeft ervoor gezorgd dat ik het op straat heb overleefd. Vaak kijken mensen met een trieste blik erop terug, maar ik blijf positief. Als ik nooit meer een grapje kan maken, dan zou ik snel depressief worden. Het mooiste wat ik tot nu toe heb meegemaakt in mijn leven, is de geboorte van mijn neefje. Ik ben zo trots op hem! Mijn leven gaat nu ook een stuk beter. Ik heb een kamer van de GGZ, maar het liefst heb ik mijn eigen woonruimte. Ik wacht rustig af en weet dat het dan alleen maar beter kan gaan’. Aldus Rick Pierse.

 

Geschreven door Petra Leeuwangh

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.